B Biche

B-BLADIEBLA

FEATURED

for all the Dutchies out there!

‘IK BEN MIJN SLEUTELS KWIJT! Heb jij m’n portemonnee toevallig gezien? Waar ligt mijn jas?!’ Geef dingen een vaste plek lieverd, en hang die jas gewoon op de kapstok, waar die hoort! Klinkt het dagelijkse dialoog met mijn moeder, sinds 1994.

Tegenwoordig hebben we deze woorden niet meer. #1, omdat ik naar het buitenland verhuisd ben en #2, omdat ik zelf moeder ben. Je geeft leven en houdt dat nieuwe leven dan in leven. Dat probeer je althans, iedere godganse dag. Je gaat misschien nog wel op wintersport, maar gaat niet meer achterste voren van de zwarte piste af, snap je? Lang verhaal kort, je neemt minder risico, want je bent niet meer alleen en kent je verantwoordelijkheden.

Ja, geloof het of niet, mijn huis is opgeruimder met, dan zonder kind! Dingen laten liggen doe je namelijk op eigen risico. En die ga je uit de weg, toch?

  • Die slingerende sleutels op je poef? METEEN op ‘de vaste plek’, voordat de Peuter deze in de prullenbak gooit.
  • De camera op je bureau? Gaat hèèl snel ergens hèèl hoog, voordat de Peuter aan de riem trekt en ‘hondje uitlaat’ gaat spelen.
  • Je favo jurk op de grond? Linea recta de kast in, voordat de Peuter deze als canvas gebruikt.
  • Dat pak bessensap op de tafel, waarvan je wèèt dat de dop er niet op zit? Heel gauw, HEEL dicht, voordat ja … dat kun je wel raden.
  • De vuilniszak in de keuken die je ‘zo wel dicht doet’? HA-HA grapje zeker!
  • Die kom met yoghurt-resten op bijzet tafeltje naast de bank? Goeiemorgen met heel veel zorgen! Ga de Peuter maar weer verkleden en die nieuwe bank? Opnieuw bekleden!

Juist ja – ik heb het licht gezien.

Als je iets open maakt, sluit het
Als je het aandoet, doe het uit
Als je het opendraait, draai het dicht
Als je iets leent, geef het terug
Als je iets belangrijk vind, behandel het dan ook zo

Kortom; als je er een potje van maakt, eigen schuld, dikke bult. En niet alleen een bult op jouw hoofd, maar ook op die van de Peuter. Want #1. jij bent een voorbeeld en #2. de Peuter is het lijdend voorwerp – in de meeste- (on)gevallen. Bespaar dus gedoe, gezeur, gejengel, gehaast en zorg voor een opgeruimd huis. Plus ‘n opgeruimd hoofd.

En de rommel van de Peuter zelf? Dat heb ik slim tussen vier muren liggen, waar het deurtje net zo makkelijk dicht kan, als bij het gezegde ‘poppetje gezien, kastje dicht’.

Yes, zodra haar ogen dichtgaan, gaat ook de playroom dicht. Want haar spullen óók nog op moeten ruimen, is écht sneeuwruimen wanneer het sneeuwt, om even in de wintersport-termen te blijven. Of… gewoon dweilen met de kraan open – iets wat wij moeders allemaal begrijpen! 😉

 

 

XO
Bibiche

You can also find me on FACEBOOK & INSTAGRAM

Leave A Comment