B Biche

B-BLADIEBLA

Dutch published article

..want ‘t #moederschap is een workout opzich!

Elke keer na een nachtje feest hoor ik mezelf zeggen ‘hadden we die babysitter maar hier laten slapen zodat ze ook the day after kan helpen’. Hetzelfde hoorde ik mezelf zeggen na de eerste gymsessie in twee jaar tijd. Brakker dan brak kwam ik thuis, waar de Dochter vrolijk op mij wachtte en mij natuurlijk niet liet uitbrakken en chillen op de bank.

De bankhangpoging werd gelijk afgestraft, want 1. ik kwam niet meer overeind en 2. dat moest wel. En héél snel, want de Dochter besloot een grondschildering te maken. Kreunend, steunend en smekend snelde ik naar haar toe, maar het leed was al geschied en de grond beklad. Ik waggelde met m’n spaghetti benen naar de keuken, op zoek naar een dweil om vervolgens op m’n knieën de vloer schoon te schrobben.

AUW! En weer kwam ik niet omhoog, zonder het uit te schreeuwen. De Dochter vond ‘t reuze grappig. En de Vrolijke Vriend trouwens ook. Tussen het lachen door, hikte hij de woorden ‘maar je hebt de eerste les overleefd, dat is toch super! Je hielt het allemaal bij – ik, haha, ik haha, ik ben onder de indruk!’. Ik besloot het hele zooitje te negeren en hinkelde naar de koelkast voor jawel, een reward.

Nadat ik met veel moeite de deur open kreeg, gooide ik werkelijk alles wat ik tegenkwam naar binnen en vierde dat ik ‘t overleefd had en inderdaad, ‘nog leefde’. Maar voor hoelang? vroeg ik mij niet veel later af, toen ik simpelweg wilde oversteken en dacht éven snel een huppeltje naar de overkant te maken voor m’n dagelijkse shot espresso.

HAHAHUPPELTJE! Think twice. Na 2 stappen kwam de zweepslag en zakte bijna door m’n benen en had geluk dat de auto afremde want anders … Nooit. Meer. Koffie.

Toen ik weer bij positieven kwam en terug naar huis liep (waggelde), koos ik dus voor de veilige optie; ‘t zebrapad. De auto’s stopte zoals het hoort en ik stak over zoals … het niét hoort. Namelijk, op een tempo waarvan je denkt, JEEZ MINA, wat is er met jou aan de hand?! Ik bleef maar vrolijk knikken, lachen en bedanken voor het wachten, maar kon wel door de grond zakken van ellende. Helemaal omdat ik normaal gesproken als een hinde over dat pad flaneer, om mensen vooral niet te lang op te houden.

Was dit nou die squats, burpees en andere gekke kikkersprongen waard?

Vanuit het gezonde oogpunt wel, want ik ga morgen geen:
koffie drinken of;
zitten op de bank

Nop, ik blijf in beweging want die overbelaste spieren moeten loslopen. En dat loslopen lukt wel met een peuter, een berg was en afwas op ‘t programma! Cooling down baby, cooling down … Tussen vier muren, want veiligheid boven alles.

En die nieuwe gym outfit? Die gaat gewoon weer aan, want wij moeders leven een active life waar active wear altijd, waar dan ook, zonder excuus gedragen mag worden. HOERA!

pusblished on WIJ a la Mama

XO
Bibiche

You can also find me on FACEBOOK & INSTAGRAM

Leave A Comment